VVCS-voorzitter Danny Hesp: Onzekerheid vreet aan spelers

Donderdag 11 februari 2010

door Rien Meijer

HOOFDDORP -  De economische crisis hakt er stevig in bij de betaaldvoetbalclubs. HFC Haarlem was het eerste maar - zo vrezen velen - niet het laatste slachtoffer. Andere clubs zetten gedwongen de tering naar de nering en dat gaat in de eerste plaats ten koste van de spelers - veruit de grootste kostenpost. De Vereniging Voor Contractspelers (VVCS) realiseert zich dat de gouden tijden voorbij zijn, maar slaat aan de vooravond van het 'crisisberaad' tussen de clubs ook piketpaaltjes. "De crisis moet geen excuus zijn om spelerssalarissen maar te verlagen", zegt VVCS-voorzitter Danny Hesp. "En bestaande contracten dienen gewoon gerespecteerd te worden."

 

Dat dit laatste niet vanzelfsprekend is, blijkt wel uit de situatie bij West Ham United. Om de Londense club van de ondergang te redden, willen de nieuwe eigenaren dat de komende zomer iedereen een kwart van zijn salaris inlevert. Hoewel Hesp niets kwijt wil over de bijpraatsessie die hij gisteren met de clubs had, ziet hij het naleven van de bestaande, langlopende contracten van voetballers als de belangrijkste hobbel in het overleg tussen de VVCS en de clubs.

De crisis heeft zijn werk er "interessanter, maar niet leuker" op gemaakt. "Als je de verhalen van die jongens van Haarlem hoort, dat is gewoon diep triest. Wij zijn nog dagelijks bezig om hen aan werk te helpen of bij een andere club onder te brengen. Tot de tweede vrijdag van maart mogen ze nog bij een betaaldvoetbalclub terecht. Lukt dat niet, rest er niets anders dan een uitkering aanvragen en wachten tot ze volgend seizoen weer ergens kunnen voetballen. Dat geldt voor zeven à acht spelers."

Een jaar geleden konden Hesp en zijn collega's nog grotendeels vanuit kantoor werken, dit jaar vonden er noodgedwongen werkbezoekjes plaats aan onder meer Waalwijk, Roosendaal, Haarlem en Veendam. Volgens Hesp is doorgaans snel duidelijk waar het precies is fout gegaan. "Het beleid is bij veel clubs meer gebaseerd op ambities dan op de begroting. Daardoor werden salarissen betaald die zo'n club eigenlijk niet kon dragen." Hij noemt RBC Roosendaal als voorbeeld. "Die club had bij het begin van het seizoen een bepaald budget voor de spelersgroep. Maar omdat ze bang waren om te degraderen (wat dit seizoen voor het eerst kan uit de Jupiler League, red.), zijn ze extra gaan investeren. Te veel, waardoor ze in de problemen zijn gekomen. En dat gebeurt bij meer clubs."

En niet alleen in de Jupiler League. In de eredivisie moest Eric Gudde, algemeen directeur van Feyenoord, in zijn nieuwjaarsrede erkennen dat de club jarenlang een 'te grote broek' aan heeft gehad. Tegelijkertijd benadrukte Gudde dat de beschuldigende vinger niet richting de 'grootverdieners' in de Feyenoord-selectie moet gaan. "Wij hebben ze die salarissen zélf aangeboden." Hesp sluit zich daar volmondig bij aan. "Er wordt vaak geroepen dat de spelers geprofiteerd hebben en dat zij de schuldigen zijn. Maar dat is niet waar. Voetbal is nog altijd een markt van vraag en aanbod, wat in het verleden tot te hoge contracten heeft geleid die clubs achteraf niet konden betalen."

De vakbondsman - die zelf uitkwam voor onder meer Ajax, SC Heerenveen, AZ, NEC en RBC - realiseert zich dat spelers er rekening mee moeten houden dat clubs nu een lágere aanbieding zullen doen. "Ik kan natuurlijk niet voor alle voetballers spreken, maar bij sommige spelers is dat besef er absoluut wel." Hij wijst op Feyenoorder Denny Landzaat, die zelf aangaf desnoods een flink deel van zijn salaris te willen inleveren.

In de kelder van de Jupiler League líggen de salarissen echter al laag. "Als daar nog eens flink het mes in wordt gezet, zullen veel spelers zichzelf de vraag stellen of ze überhaupt nog wel betaald voetbal willen blijven spelen", aldus Hesp. Bij Haarlem merkte hij in de maanden voor het faillissement dat de enorme onzekerheid aan de spelers vrat. "Spelers zeiden 'laat de boel hier maar klappen, dan heb ik tenminste rust thuis en kan ik op zoek naar wat anders'. Bij Veendam geven spelers nu ook aan dat ze de problemen meenemen op het veld."

Bij FC Eindhoven ging het precies andersom: sinds die club niet meer voortdurend wordt genoemd als mogelijk (volgend) slachtoffer, zijn de prestaties spectaculair verbeterd en gloort zelfs een periodetitel. Uiteindelijk dienen de partijen dan ook hetzelfde doel, constateert Hesp. "We delen de filosofie dat we een gezonde competitie moeten hebben. Wij willen óók niet dat er nog meer clubs omvallen."

Bron: De Telegraaf

 

EDITIE: APRIL 2010